Category Archives: Bez kategorii

Okiem przyrodnika – krokus czyli… szafran

Szafran inaczej krokus. Dla wielu ludzi krokus oznacza nadejście wiosny, ale krokus czyli szafran jest najdroższą przyprawą świata.  Jego cena może sięgać  30 tysięcy złotych za kilogram! Aby zgromadzić tyle suszonego szafranu, potrzeba aż 250 tysięcy kwiatów. Nazwa tej przyprawy pochodzi od arabskiego słowa zafaran, które oznacza żółty.

Krokus, czy też szafran może występować w dziesiątkach różnorakich gatunków. Z kulistych bulwocebulek, znajdujących się pod ziemią, wyrastają fioletowe, białe, żółte lub liliowe, czasem prążkowane kwiaty, które umieszczone są niewysoko nad ziemią.

Krokusy rosną kępkami, tworząc barwne bukieciki na górskich łąkach, przydomowych trawnikach i w ogródkach, a pozostają zazwyczaj w tym samym miejscu przez kilka sezonów.

                                                                                                                                                                             Wiktoria Cepek 1BL

To szósta praca nadesłana na konkurs „Okiem przyrodnika”.

Okiem przyrodnika – Lepiężnik

W tym roku Święta Wielkanocne spędziłam u mojej siostry. Podczas spaceru po warszawskiej Królikarni moją uwagę zwróciły fioletowe kwiaty rosnące przy brzegu stawu. Sfotografowałam je i po powrocie do szkoły zapytałam mojego nauczyciela – co to za kwiaty?. Dowiedziałam się, że to lepiężnik różowy (Petasites hybridus) Występuje w całej niemal Europie (bez Skandynawii) oraz w Turcji, na Kaukazie, Zakaukaziu i w Dagestanie. W Polsce jest pospolity na całym obszarze, ale szczególnie często spotykany jest w pasmie Karpat. Jest to jedna z najwcześniej kwitnących wiosną roślin. Już w marcu można dostrzec wyłaniające się z gruntu grube pąki tej rośliny. Zakwita jeszcze przed rozwojem liści. Drobne kwiaty zebrane są w koszyczki, a te w grona na szczycie łodygi. W Średniowieczu używano go do leczenia epilepsji, dżumy i różnych chorób zwierząt domowych.

Oliwia Goryl 1AL

Powyższa praca to piąty artykuł biorący udział w konkursie „Okiem przyrodnika”

Okiem przyrodnika – pinia

Podczas wycieczki do Włoch, poza wspaniałą kulturą i krajobrazami, dostrzegłam bardzo charakterystyczne drzewa. To były sosny pinie. Pinia to gatunek drzewa z rodziny sosnowatych. Występuje na północnym wybrzeżu Morza Śródziemnego, od Hiszpanii po Cypr oraz na południowym wybrzeżu Morza Czarnego.
Pień tego drzewa może osiągnąć nawet do 30 metrów, kora jest szarobrązowa, u młodych drzew pokryta rysami, u starszych głęboko bruzdowana, z kolei pączki mogą osiągnąć najwyżej 14mm. Licie – igły dzielą się na dwa rodzaje : młodociane koloru niebieskozielonego o długości 2-4 cm oraz właściwe sztywne i szpiczaste, długości 12–15(18) cm, grubości 2 mm. Igły pozostają na drzewie 2–4 lata.

Patrycja Dreinert 1BL

Powyższa praca jest czwartą nadesłaną na konkurs „Okiem przyrodnika”

Okiem przyrodnika – kaczka krzyżówka

Kaczka krzyżówka jest niewątpliwie najliczniejszym przedstawicielem rodziny Anatidae. Spotkać ją można praktycznie na całym świecie. Oczywiście naturalny zasięg występowania ogranicza się do półkuli północnej, jednak za sprawą ludzkiej działalności krzyżówki można także obserwować w Australii czy Nowej Zelandii. W okresie godowym oraz lęgowym bardzo łatwo można rozróżnić samca od samicy. Przede wszystkim, jak to u kaczek bywa, samiec jest zdecydowanie bardziej kontrastowo upierzony. Głowa zielona z kontrastującym z nią żółtym dziobem, połyskująca w słońcu na fioletowo bądź granatowo. Wyraźnie oddzielona białą obrożą od reszty ciała. Wole i pierś są brązowe, natomiast brzuch biały. Na kuprze samiec posiada dwa czarne kędziorki. Wierzch ciała jest szaro wybarwiony, podobnie z resztą jak boki. W locie u osobników obu płci na skrzydłach wyróżnia się charakterystyczne biało obrzeżone niebieskie lusterko, które podobnie jak głowa połyskuje w świetle słonecznym. Samica od samca posiada zdecydowanie bardziej stonowane upierzenie, bowiem cała jest czarnobrązowa z pomarańczowym dziobem, na którym niekiedy znajduje się czarna plama. Waga tego gatunku może się wahać od 700 – 1600 gramów, co wynika z różnicy w wielkości między samcem a samicą. Ten pierwszy jest o wiele większy od samicy, co widać podczas obserwacji gatunku. Długość ciała także jest bardzo rozbieżna i wynosi od 50 – 65 cm. Bazę pokarmową krzyżówki stanowi wszystko co można zjeść.

Szymon Król 2BG

Powyższy wpis jest trzecią pracą nadesłaną na konkurs „Okiem przyrodnika”